Verslag ISDE Griekenland (door Gerrit Harkink)
83 e I S D E
INTERNATIONAL SIX DAYS ENDURO 2008
1-6 SEPTEMBER
SERRES-GRIEKENLAND
Het is maandagmorgen 25
augustus kwart voor vijf op de luchthaven van Düsseldorf, een groepje van 7
Nederlandse zesdaagsegangers staat geduldig in een lange rij te wachten om zich
in te laten checken voor de vlucht met Airberlin naar het Griekse Thessaloniki.
In dit groepje bevinden zich niet alleen helpers en verzorgers maar ook 2
rijders van het Nederlandse Trophy Team, namelijk Mark Wassink en Alex van de
Broek. De verzorgers/helpers zijn Jannie Enderink, Esther Langen, Jan Broekhof,
Gerhard Schür en ondergetekende.
Het is tegen tien uur wanneer we wegrijden in de twee gereedstaande Nissan-busjes
vanaf het zonnige vliegveld van Thessaloniki. Gelukkig geen problemen met de
airco in beide busjes en na anderhalf uur rijden op de E79 kwam Serres in zicht.
Dat hier de zesdaagse plaatsvindt is middels de vele spandoeken, posters en
vlaggen duidelijk waarneembaar.
Ook de weg naar het "Racingcircuit Serres" was duidelijk aangegeven, want op
deze locatie bevindt zich niet alleen de start/finish, testbaan, parc-fermè,
pitsboxen en nog veel meer, ook was hier een prachtig nieuw crosscircuit
aangelegd, deze werd overigens elke wedstrijddag gebruikt als meetellende eerste
crossproef.
Nadat we een praatje hadden
gemaakt met de alle aanwezige Nederlandse rijders en helpers die met eigen
vervoer hier naar toe waren gekomen en een plaats hadden ingenomen op de camping
nabij het paddock, gingen we ons hotel opzoeken in Sidirokastro.
Deze plaats, ongeveer zo groot als Lochem, ligt op zo'n 23 km. vanaf Serres en
ongeveer 30km van de grens met Bulgarije, dus in het noorden van Griekenland.
Onze Trophy-Team, gelijk als vorig jaar in Chili en daar een vierde plaats
behaalde, bestond uit de volgende rijders:
· Ralph Hubers
· Amel Advokaat
· Alex van de Broek
· Hans Vogels
· Erwin Plekkenpol
· Mark Wassink
Nadat ze deze middag nog de
crossproef bij start/finish hadden gelopen werd deze dag afgesloten met een
Griekse maaltijd op een terras nabij het rijdershotel in het centrum van Serres
bij een buitentemperatuur van nog zo´n 26 graden om pakweg 8 uur.
In ons hotel Olympic in Sidirokastro was het tot donderdag lekker rustig ,daarna
was het gedaan met die rust, want toen nam het 80 personen tellende Duitse
zesdaagse team bezit van dit hotel.
Als je ´s avonds daar op het terras zat bij een aangename temperatuur van zo'n 29 graden en met een lekker koel Duits pilsje( door het hotel speciaal ingekocht ) binnen handbereik, dan zag je dat het pas na negen uur daar begint te leven. ´s Middags tussen 1 en 4 uur zie je bijna niemand op straat. Tot na middernacht wordt er dan rondgescheurd met auto's, motoren en scooters en verkeersregels worden dan volop genegeerd want er is geen politie te bekennen.
Iedereen rijdt er bijna
zonder helm, zonder enige verlichting, met enorm veel kabaal en vader, moeder en
twee kinderen op een zeer snelle scooter is daar heel gewoon. Stop daar maar
niet voor een zebrapad als buitenlander want geheid wordt je van achteren
aangereden, alhoewel ik ook niemand heb zien lopen op een zebrapad, vandaar.
Volgens ingewijden heeft daar de grootste weg altijd voorrang, het is maar een
weet.
Verder zag je daar geen mens op een fiets rijden, niet alleen daar in
Sidirokastro, ook in andere plaatsen was geen fietser te bekennen.
Dinsdag 26 aug.
Vanmorgen zijn onze rijders
al vroeg vertrokken richting Lailias om daar proef 1 lopend te verkennen.
Lailias ligt op zo'n 1600 meter hoogte en ca.30 km vanaf het paddock in Serres.
Op deze berg zijn 3 proeven uitgezet waarvan proef 1 de kortste is (550 mtr),
proef 2 heeft een lengte van ca.5000 mtr. terwijl proef 3, die gereden wordt
alleen op de 5e dag, een lengte heeft van maar liefst 7 km.
Op deze hoogte is het heel wat aangenamer dan bij het paddock voor wat betreft
de temperatuur, toch een verschil van zo'n 10 graden.
Bij het tevoorschijn halen van enkele verlengkabels bleek dat er de Chili-stekkers
er nog aan zaten, dus op zoek in Serres naar de Europese uitvoering.
Na dat alles was gemonteerd
kwam het verzoek van de dames om op zoek te gaan naar een flinke, niet al te
dure en handelbare koelbox.die geschikt was voor zowel 230 V als 12 V. Met
temperaturen in de pitbox van bijna 40 graden was dit echt geen slecht idee van
de dames. Meer dan een uur zoeken in het bloedhete Serres leverde niks op,
totdat we van een vriendelijke Griek een adres op een industrieterrein kregen.
Aan de goedkoopste uitvoering hing een prijskaartje van € 235,-.
De dames gingen daarna zelf de stad in en kwamen terug met een pracht exemplaar
voor maar € 60,-
Iedereen in het paddock liep vandaag met een fles water in de hand, want alleen
voldoende vocht hield je op de been.
Woensdag 27 aug.
Nadat de rijders 's morgens
nog enkele proeven hadden gelopen, was er 's middags de administratieve controle.
Vandaar dat er in de pitbox heel veel werd geknipt en geplakt met rijnummers en
sponsorstickers .
Niet alleen aan het uiterlijk van de motor werd de nodige aandacht aan besteed,
ook werden er hier en daar nog enkele veranderingen uitgevoerd, en daarna dan
nog even de testbaan op.
Gerhard en ik gingen ondertussen in Serres op zoek naar een (op verzoek van de
rijders) Shell benzinepomp om enkele cans te vullen met V-power benzine, zodat
er ook voor morgen genoeg benzine was voor het afstellen op 1600 meter hoogte
nabij Lailias.
Donderdag 28 aug.
's Morgens op weg richting Lailias om de lokaties van de 3 proeven op te zoeken toen plotseling onze Nissan kuren begon te krijgen. Met geheel in getrapt gaspedaal kwam hij niet verder dan 2000 toeren. Ook een blik onder de motorkap gaf geen verbetering, met veel moeite gedraaid en daarna rustig de berg af laten tokkelen en toen maar hopen dat we het paddock konden bereiken. Gelukkig bereikten we met veel geluk eindelijk het paddock en met de hulp van Jan Broekhof stond er na een half uur al een afsleepwagen in de pitstraat. Enkele uren later hadden we de beschikking over een veel oudere, smerige grote Fiat bus. Maar goed, we hadden weer vervoer.
Om 17 uur was er een
foto-sessie op het startpodium en daarna volgde onder aanvoering van de
teammanager Ragnar, in de tent bij de pitbox, de dagelijkse rijdersbespreking.
Vandaag ook de laatste dag voor het team in het hotel in de binnenstad van
Serres.
Aan de rand van de stad werd voor hen een ruimer, stiller en beter hotel
gevonden.
Vrijdag 29 aug.
Vanmorgen was er vanaf
9.15uur de technische controle nabij het parc-fermè.
Het uitlaatgeluid werd gemeten door de technische mensen van de organisatie,
doch deze werden regelmatig door de FIM-officials er op gewezen dat zij het niet
volgens de regels te werk gingen.
Was alles in orde dan kon je hem verder drukken naar het parc-fermè en
neerzetten bij jouw rijnummer.
Ook is vandaag onze “ rijdende monteur” oftewel de prè-rijder, Cornè van Oorschot gearriveerd. Zijn Yamaha was al ingereden door Ragnar op de voorafgaande dagen, als pre-rijder, zodat het nieuwe er al goed af was.
Zaterdag 30 aug.
Vanaf 19.00 uur was er de
openingsceremonie in de pitstraat en gadegeslagen door bijna 4000 schreeuwende
en gillende Grieken die allen een plaatsje hadden gezocht op de grote tribune
tegenover de pits.
Ze werden verrast door een optreden van The Sheepskulls.
Deze groep van ongeveer 15 stuntmannen gaven al rijdend op hun zwarte
motorfietsen een kolderieke show weg.
Ze zijn afkomstig van het eiland Man en gestoken in hun lange leren jassen zijn
ze niet meer weg te denken tijdens een zesdaagse waar ook ter wereld. In het
dagelijkse leven zijn het veelal doktoren, advocaten, notarissen en dergelijke
en eenmaal per jaar tijdens de ISDE gaan ze volledig uit hun dak.
Tegen 20.00 uur volgde dan de parade van de deelnemende landen en daarna een spetterend optreden van de winnares van het songfestival Helena Paparizou. Met een geweldige vuurwerkshow werd tegen middernacht deze warme ceremonie afgesloten.
Zondag 31 aug.
Vandaag werden de 2 bussen ingepakt met de materialen die nodig zijn op de 2 tijdcontroles voor de eerste dag.
Ragnar, de teammanager van ons Trophy-team, hield daarna nog een korte bespreking met de helpers en verzorgers die morgen hun werk moesten doen op de 3 tijdcontroles, 2 cross-proeven en de endurotest 1 bij Lailias.
Ook werden de lijsten met telefoonnummers en taakverdeling voor de gehele 6 dagen verstrekt.
Enkele van ons zijn die middag naar de presentatie van Portugal geweest, dit land is volgend jaar de organisator van de 84e zesdaagse die gehouden wordt van 5 t/m 10 oktober.
Maandag 1 sept.
Het waren Ralph Hubers en Amel Advokaat die als eerste Nederlanders om 8.02 uur vanaf het startpodium vertrokken voor hun rit van 235 km verdeeld over 2 ronden. Alex v d Broek en Hans Vogels mochten hun motoren starten om 8.20 uur De starttijd van Erwin Plekkenpol was om 8.39 uur. terwijl Mark Wassink zijn KTM een minuut later mocht starten.
Niet alleen op de 7 km lange, tegen een kale berghelling uitgezette 2e crossproef bij Marmaras hadden de rijders erg veel last van de stof, ook de daarop volgende endurotest bij Lailias in de bossen dwong de rijders tot extreem voorzichtig en oplettend te rijden. Wanneer de bovenste laag kapot gereden was veranderde het spoor in een poedersleuf met stenen en veel rijders maalden zich vast tegen de hellingen.
In de tweede ronde kwam plotseling bij ons in de pitbox het bericht binnen dat Amel op de tweede proef er nogal hard was afgegaan. Als of er niets aan de hand was bereikte hij de finish en ging hij in de sleutelruimte gewoon nog even voor-en achterband vervangen, om daarna zijn KTM in het parc-fermè te zetten. Het leek Jan Broekhof toch verstandig om met Amel naar het plaatselijke ziekenhuis te gaan voor een onderzoek, gezien zijn klachten.
Op de genomen foto’s bleek
dat hij zijn onderste rugwervel (L1) had gebroken. Helaas was dit het einde van
de Griekse zesdaagse voor Amel.
Overigens werd door maar liefst 15 rijders vandaag een bezoek gebracht aan het
ziekenhuis.
Ons team dat nu na deze gebeurtenis uit het minimale aantal van 5 rijders
bestond kreeg nu te maken met de opdracht om de komende 5 dagen heelhuids aan de
finish te komen.
Dinsdag 2 sept.
Vanmorgen om half zes liep
de wekker van onze kamergenoot Johannes van Kempen af, en dat betekende ook voor
mij en Gerhard :OPSTAAN!!!
Om zes uur ontbijten en om half zeven werd de Fiat-bus ook wakker gemaakt door
Gerhard die hem vervolgens zo bestuurde dat wij na 27 km. en om zeven uur
precies, al op het al drukke paddock aanwezig waren.
De komende dagen zou deze
werkwijze elke morgen plaatsvinden. Vandaag werd de zelfde route, alleen veel
zwaarder, als gisteren verreden.
Gerhard en ik zochten het vandaag wat hogerop, oftewel we hadden onze werkplek
bij start en finish van enduro-proef 1 bij Lailias op zo'n 1600 m.hoogte en en
zo'n 30 km.vanuit Serres met een temperatuur van ruim 25 graden in de schaduw
was het op die plek beter uit te houden dan beneden in het paddock.
Deze proef, uitgezet onder de bomen van het Vrontouswoud, bestond uit rotsen, poederachtig zand, stenen en heel veel stof dat lang bleef hangen. Vandaar dat de organisatie besloot, ook op verzoek van het ziekenhuis, geen 3 maar 2 rijders per minuut de proef in te laten gaan. Echter toen de Trophy-rijders geweest waren schakelde men weer over naar 3 rijders per minuut.
Om 10.18 uur ging Erwin als onze eerste rijder de proef in, vooraf door Gerhard ontdaan van de heuptas en camelback. Hevig schudde Erwin met z´n hoofd bij het overkomen van de finishlijn, wat er op duidde dat deze proef was verknald door een fikse valpartij, met als gevolg een geblesseerde knie.
Ook Mark verloor in deze proef veel tijd door een heftige crash en klaagde ter plekke over een pijnlijke ribbenkast. Hij ging, omdat de pijn niet minder werd, aan het einde van de dag toch voor controle naar het ziekenhuis er bleken enkele ribben te zijn gekneusd. Ook even een bezoekje aan Amel gebracht.
Het was vandaag niet alleen de vervelende stof waar de rijders mee te maken kregen, ook de extreme hitte vergde erg veel van onze jongens. Koel, helder water dat was waar iedereen naar snakte.
Woensdag 3 sept.
Vandaag een nieuwe route van 267 km. verdeeld over 2 ronden, met 4 crossproeven en 2 keer een 5 km.lange enduroproef 3 bij , voor ons al bekende, Lailias.
Gerhard en ik stonden vandaag weer bij start en finish van deze, voor de rijders, nieuwe proef.
Ook Erwin en Mark stonden deze 3e dag gelukkig wel op het startpodium evenals de 3 doorzetters Ralph, Alex en Hans.
Ook werd deze dag de B-tijd gehanteerd om de stofoverlast op de route te beperken, want gisteren belandden er weer te veel rijders in het ziekenhuis waar overigens Amel nog steeds plat moet liggen.
Bijna elke Nederlander die hier bij de zesdaagse aanwezig was ging wel even bij Amel op bezoek, volgens mij hadden ze daar geen vaste bezoektijden want op elk moment van de dag kon je naar Amel toe.
Donderdag 4 sept.
Op woensdagavond waren er welgeteld 65 uitvallers en Engeland telt ook niet meer mee vanwege 2 uitvallers in het Trophy-Team. Nederland staat nog steeds op plaats 9.
Vandaag, zoals gebruikelijk, de zelfde route en proeven als gisteren. Ook wij stonden weer op de zelfde locatie en dichtbij een mobiele, voor Griekse begrippen moderne, snackwagen waar de aangeprezen etenswaar en gekoelde drankjes prima smaakte en dat bijna voor niks.
Ook bij start/finish van de proef een Griekse omroeper die niet alleen door de Grieken was te begrijpen, maar ook de niet Grieken werden in het gebrekkig Engels goed op de hoogte gehouden.
Niet alleen bij de proeven werden de verreden tijden weergegeven, ook op het paddock waren ze gelijkertijd te zien op een groot scherm.
De proef was veel zwaarder dan gisteren, de sleuven lagen vol met stenen en het zand was gelijk als bruine poeder, het stof belemmerde het zicht totaal voor de rijders met het gevolg dat valpartijen niet uitbleven.
Dit ondervonden in de 2e ronde ook Alex en Hans, achteraf gelukkig niet met nadelige gevolgen, want de vrijdagmorgen stonden beiden weer op het startpodium. Wie zong dat ook weer… Keerls van iezer en Keerls van stoal ? Deze dag was ook de 7 km lange proef, die vrijdag geklokt wordt, in de route opgenomen voor verkenning, dus zonder tijdopname.
De chirurgen lieten ook weer van zich horen door de organisatie er op te wijzen dat er te veel gewonde rijders werden binnen gebracht en dat zij niet meer de tijd en mankracht hadden om ze te onderzoeken en te behandelen.
Tevens kreeg organisatie aan het einde van de dag het dringende verzoek van de Zweedse ploeg om die proef bij
Lailias er uit te halen, vanwege de hoeveelheid stof en een onneembare, steile, mulle en gevaarlijke klim.
De Zweden kregen niet hun zin, wel werd toegezegd dat de proef zou worden aangepast en de gevaarlijke stukken er zouden worden uitgehaald. Vandaag op het paddock liep de thermometer op naar 44 graden en op de camping zakten de krikjes van de caravans langzaam weg in het nieuwe asfalt .
Hier en daar op het platteland zag je enkele groene akkers, maar daar sproeide men ook de hele nacht.
Voor de rest is hier alles droog, dor en stoffig.
Vrijdag 5 sept.
Vandaag een route van 215 km over de meest moeilijke stukken van de dagen hiervoor.
De tweede crossproef bevond zich in de nabijheid van het ziekenhuis en de stofwolken trokken uitgerekend net die kant op, en wellicht werd het soms wel donker bij Amel op de kamer! En wat zouden de chirurgen hebben gedacht bij het naar buiten kijken?
Gerhard en ik stonden weer bij start/finish van de aangepaste 7 km. lange proef bij Lailias.
Mark had in de tweede ronde bij het uitkomen van deze proef een probleem met de voorvork, tot aan de finish werd hij nauwlettend in de gaten gehouden door onze rijdende monteur, pre-rider Cornè van Oorschot.
In de 15 min.sleuteltijd in het paddock werd het voorvorkprobleem verholpen, zodat Mark de volgende dag tijdens de slotcross zonder problemen de dubbelsprongen kon nemen.
Enorme stuurmanskunst en doorzettingsvermogen werd er van de rijders gevergd bij het rijden door een ca.50 km lange rivierbedding van de Melissi die rijkelijk was voorzien met metershoge stenen. Met enige ervaring in het tegenwoordige trial rijden kon je deze obstakels wel bedwingen. Vermoeid, bezweet en ontzettend smerig van die verrekte bruine stof, konden onze doorzetters hun motoren weer in het parc-fermè plaatsen. Vervolgens werd door het gehele team, dat overigens nog steeds genoteerd staat op plaats 9, een bezoek gebracht aan Amel.
Zaterdag 6 sept.
Vandaag de afsluitende slotcross op het prachtig, speciaal voor deze zesdaagse, aangelegd circuit net naast het paddock. Vanuit het parc-fermè liepen de rijders met de motor naar hun aangewezen startplek op het asfalt van het racecircuit.
Na eerst een verkenningsronde te hebben gereden met een voorrijder werd daarna de juiste startplaats ingenomen op het als maar warmer wordende asfalt, gelijk als een supermoto - startopstelling .
Ook de start, met lichten, was gelijk als een supermoto-start.
Na ca. 300 meter asfalt gingen ze rechtsaf het inmiddels stoffige circuit op, waarna na 8 ronden het zwart/wit geblokte werd getoond en daarmee was deze Griekse uitvoering van de ISDE –rijder ten einde.
Om half zes was er de nabespreking van deze zesdaagse en de teammanager Ragnar bedankte hierbij de helpers en verzorgers voor hun inzet en de rijders voor hun enorme doorzettingsvermogen, en ondanks dat Amel de bekende handdoek moest werpen, resulteerde dit toch in een verdiende 9e plek in een veld van 32 gestarte landenteams, waarvan er uiteindelijk 26 werden geklasseerd.
Zondag 7 sept.
Op zondagmorgen werd door een kleine groep rijders en helpers al het materiaal vanuit de pitbox in de KNMV-bus geladen om daarna met z'n allen nog een bezoek te brengen aan Amel, die inmiddels een corset droeg en ons staande te woord stond.
Nadat hij ons allemaal de hand had geschud en iedereen bedankte voor de vele bezoekjes, en ons een goede thuisreis wenste , verlieten wij dit ziekenhuis om vervolgens met z'n allen nog gezellig even een terrasje te pikken in de binnenstad van het nog steeds erg warme Serres.
Uitslagen:
Trophy-Teams
1. Frankrijk
2. Italië
3. Verenigde Staten
4. Spanje
5. Finland
6. Australië
7. Zweden
8. Duitsland
9. Nederland
26. ……………..
Individueel Nederlandse deelnemers:
E1 17 Ralph Hubers Goud
E2 22 Hans Vogels ,,
26 Alex v d Broek ,,
E3 13 Erwin Plekkenpol ,,
23 Mark Wassink ,,
C1 23 Stephan Braakhekke zilver
59 Leo Moulijn brons
C2 72 Bram Gonlag ,,
C3 21 Marco Elting zilver
23 Dinand Tijhuis ,,
33 Frank Griekspoor ,,
34 Arjan v d Veld ,,
Maandag 8 sept.
Op tijd vertrokken we uit ons hotel Olympus in Sidirokastro en via een korte stop bij het rijdershotel in Serres met de 2 huurbusjes gezamenlijk op weg naar de luchthaven vanThessaloniki.
Nadat de Nissan en de Fiat waren overgedragen aan het verhuurbedrijf begaven we ons naar de incheckbalie voor onze vlucht naar Düsseldorf.
Maandagmiddag om 4uur was ik weer in Ruurlo en wie weet tot volgend jaar in Portugal.
Mogelijk tot volgend jaar
Gerrit Harkink