Persbericht Indoor 2007 (de Stentor 29-01-2007)
MOTORCROSS -
In een zweem van uitlaatgassen speelt de blaaskapel z’n deuntje. De frituurpan
draait overuren en de toeschouwers verdringen zich aan de bar. Op de
achtergrond voeren de motorcrossers in de rijbak van de Lochemse manege hun
kunstje op. Maar de sport is van minder belang.
Folklore viert hoogtij bij de start van een nieuw crossseizoen.
In een arena waar normaal gesproken
louter edele viervoeters ronddraven, maakten gisteren gemotoriseerde
paardenkrachten hun opwachting tijdens de Lochemse Indoorcross. Het evenement is
uitgegroeid tot een niet weg te denken wedstrijd in de voor
motorsportliefhebbers zo akelig lege wintertijd. Manege De Luchte was al voor de
zeventiende keer het decor van de motorische aftrap van het seizoen. En het is
een succesnummer op het repertoire van het organiserende Sport en Vriendschap (SEV).
De wachtlijsten puilen uit en de deelnemers staan rijen dik te dringen om te
mogen meedoen.
Gisterochtend in alle vroegte meldden de eerste campers met crossers zich in
Lochem. Zonder inschrijving, maar mét de hoop om alsnog te mogen starten. ‘Zelfs
wij stonden raar te kijken’, verklaarde SEV-penningmeester Frits Keizer. ‘Ze
hopen op afmeldingen. Een aantal hebben we alsnog mee laten doen. Bijna
tweehonderd deelnemers.... Eigenlijk meer dan we in gedachten hadden.’
De crossers mogen de weg naar de Lochemse Koedijk moeiteloos weten te vinden,
ook het publiek moet zich in de krappe manege verdringen om een plaatsje aan de
baan. ‘Iedereen is blij dat er weer wat gebeurt op crossgebied’, stelt crosser
Hans Polsvoort jr., zoon van de SEV-voorzitter. ‘Het is voor mij de perfecte
start van het jaar. Lekker rijden zonder druk en de crossers gaan gezellig met
elkaar om. Dat is tijdens andere wedstrijden wel anders. Dan heerst er veel
rivaliteit en heb je toch bepaalde kliekjes.’
Sportief is de Indoorcross een monster zonder waarde. Toch zijn de zes minuten
gassen, remmen, draaien en keren in de veel te krappe manege een aanslag op het
lichaam. ‘Dat korte werk ga je echt voelen in je armen en benen’, stelt Mark
Wassink, de winnaar van vorig jaar. Risico’s neemt Wassink echter niet.
‘Manegecross gevaarlijk? Ach, ik doe geen gekke dingen. Daarnaast heb ik in de
Superklasse getrainde en ervaren motorcrossers om me heen. In een andere klasse
zou ik, denk ik, minder snel meedoen. Rijders die volledig ongetraind aan de
start verschijnen brengen ook anderen in gevaar.’
Daar voelt Wassink weinig voor. De 24-jarige Lochemer heeft een missie en die
moet in september eindigen met een Europese endurotitel in Polen. ‘Natuurlijk
droomde ik vroeger van een carričre als Grand Prix-motorcrosser, maar dat zit er
gewoon niet meer in. Ik ben realist genoeg om te zien dat ik daarvoor tekort kom.
Heb mijn blik daarom verruimd en kwam bij de enduro’s terecht. Vorig jaar was ik
derde in het EK, nu wil ik dat laatste stapje zetten.’
De manegecross werd geen prooi voor Wassink, die vierde werd. Desondanks kende
de Superklasse een ongekend spannend, maar vooral onvoorstelbaar slot. Na de
vierde en laatste manche eindigden drie rijders - Gert-Jan Boekhorst (Doetinchem),
Peter Mullenberg (Gouda) en Jeffrey Zweers (Joppe) - met 65 punten op een
gedeelde eerste plaats. Boekhorst had de slotmanche op zijn naam gezet en won de
JVL-trofee en de hoofdprijs van honderd euro. Zweers eindigde als derde.